Hoe ik de STARR-methode leerde kennen? Jaren geleden kwam ik bekaf uit een sollicitatiegesprek. En dat terwijl ik solliciteren altijd een van mijn hobby’s had genoemd! Leuk bij bedrijven op bezoek, klein kijkje in de keuken nemen. Dat dit gesprek anders was, is een understatement.
Met strakke hand werd ik geleid door de recruiter, een dame. De ene vraag na de andere vuurde ze vrij emotieloos, dat vond ik in ieder geval, op me af. Een paar dagen later hoorde ik dat ik niet was aangenomen. Gelukkig maar dacht ik, ik wist dat het niet aan mij lag maar aan de robot-interviewster. Ik vond het fijn om op dat moment iemand de schuld te kunnen geven. Maar stiekem was ik ook teleurgesteld, tot nu toe was ik degene geweest die ‘nee’ zei tegen aan aanbod van een werkgever.
De STARR-methode
Maar goed; Wat was eigenlijk mijn rol in dit sollicitatiegesprek dat een afwijzing tot gevolg had? Waarom liep het gesprek totaal niet? Daar kwam ik een tijdje later achter. Ik realiseerde me dat de recruiter de STARR-methode gebruikt. En daar was ik als sollicitant duidelijk niet op voorbereid. Tijdens het gesprek kwam ik er niet uit en voelde ik me in een hoek geduwd door haar vragen.
Ben je niet bekend met de STARR-methode, lees dan eerst dit artikel.
Inmiddels ben ik een fan
Als manager in het bedrijfsleven heb ik veel sollicitatiegesprekken gevoerd en daarbij heb ik STARR gebruikt. Het geeft de interviewer richting en verdieping in het gesprek. De kandidaten zijn op het gebied van kennis en ervaring gemakkelijker van elkaar te onderscheiden.
Tegelijkertijd zie ik nog de verbaasde blik van een van de sollicitanten. Hij was vrij breedsprakig en enthousiast aan het vertellen over wat de afdeling waar hij werkte allemaal deed. Op mijn vragen: Wat is jouw rol daarin precies? Wat doe jij? Wat is jouw taak? en of hij een voorbeeld kan noemen? kreeg ik een verbaasd gezicht te zien. Hij leek iets te denken in de trant van: Huh IK? Mijn rol? De sollicitant was duidelijk uit het veld geslagen. Ik voelde mee met de sollicitant, want ik herkende het. We zijn zo gewend aan het praten in de ‘we-vorm’, dat het uitspreken van ‘ik’ ons laat schrikken.
In mijn loopbaanadvies zet ik de STARR-methode veelvuldig in
Het is goed mogelijk je als sollicitant met STARR voor te bereiden op het gesprek, door bijvoorbeeld een paar voorbeelden concreet uit te werken. Formuleer concrete werksituaties en spreek ze hardop uit voor jezelf. Gebruik die paar aansprekende anekdotes om het voorbeeld nog levendiger te maken. En echt, dan zijn sollicitatiegesprekken best leuk en sowieso meer ontspannen. Dat hoor ik ook van kandidaten die ik hierin begeleid in mijn praktijk. Je komt erachter: ik kan eigenlijk best veel en ik heb ruime ervaring.
Niks opscheppen, het is echt zo!
