Waarom 45-plussers de sollicitatieprocedure vaak niet eens bereiken 

Gebaseerd op interviews met werkzoekenden, afgenomen door de Talentpool Community 

Stel: je hebt twintig jaar ervaring, een solide staat van dienst en je weet wat je waard bent. Toch hoor je na elke sollicitatie niets. Of je krijgt een vage afwijzing die nergens op slaat. Wat doe je dan? Eén van de geïnterviewden in het onderzoek van de Talentpool Community deed iets wat inmiddels standaardpraktijk is geworden onder 45-plussers: hij haalde zijn geboortedatum van zijn cv. Niet uit schaamte, maar uit ervaring. 

“Ik ben 48,” zegt hij. “Voor sommige bedrijven ben je dan gewoon aan de oude kant. Ze zeggen het nooit zo. Ze zeggen: ‘we zijn verdergegaan met iemand met een betere klik.’ Maar je voelt het.” 

Leeftijdsdiscriminatie op de arbeidsmarkt is al jaren het onderwerp van onderzoek, Kamervragen en goedbedoelde campagnes. Ondertussen passen de mensen die er middenin zitten hun CV aan. 

“Ik had gedacht dat mijn ervaring zou tellen” 

Een andere geïnterviewde verloor zijn baan na een reorganisatie, op het moment dat hij ook zijn pensioengerechtigde leeftijd bereikte. Hij had tientallen jaren in dezelfde sector gewerkt en ging ervan uit dat zijn expertise hem zou helpen snel iets nieuws te vinden. Die verwachting klopte niet. 

In de eerste maanden van 2025 stuurde hij meer dan vijftig sollicitaties uit. Reacties bleven grotendeels uit. En als er al iemand reageerde, was het een standaardmail, zonder toelichting. Een telefoonnummer om verder te vragen? Negen van de tien keer niet vermeld. “Ik bel op als ik een nummer vind. Dan vraag ik: ik begrijp de afwijzing, maar wat zou ik voor jullie kunnen betekenen? Geen duidelijk antwoord. Of ze zeggen iets vriendelijks en daarna hoor je niks meer.” 

Dat is het patroon dat steeds terugkomt in de gesprekken. Niemand zegt: u bent te oud. Dat zou immers wettelijk niet mogen. Maar het gevoel is er al snel. “Leeftijdsdiscriminatie is verboden, maar je voelt het aan alles,” vertelt één van de geïnterviewden. 

Eerlijkheid is genoeg 

Wat opvalt: de geïnterviewden vragen niet veel. Geen speciale behandeling, geen garanties. Ze willen gewoon weten waar ze aan toe zijn. 

“Een werkzoekende wil gewoon het eerlijke antwoord hebben. Die pleister gaat er toch af. Afgewezen worden doet toch pijn. Maar wees dan afgewezen met een goed verhaal.” 

Ze begrijpen dat recruiters het druk hebben en dat er honderd sollicitaties zijn voor één plek. Maar als je niet weet waarom je wordt afgewezen, ga je het zelf invullen. De onzekerheid is daarmee niet alleen emotioneel frustrerend, het maakt ook bijsturen onmogelijk. 

Ondertussen heeft Nederland al jaren krapte in sectoren als techniek, zorg en logistiek. Bedrijven zoeken naar ervaren mensen. En toch zitten er professionals met dertig of veertig jaar werkervaring thuis, zonder reacties. Dat is geen toeval en het is geen persoonlijk falen. 

Wat je als 45-plusser kunt meenemen 

De geïnterviewden zijn mild over de arbeidsmarkt, maar ook realistisch. Ze verwijten niemand persoonlijk, maar ze vragen wel om meer transparantie van de mensen die ze beoordelen. 

“Als je echt een halfuur met iemand praat, weet je wat voor type je tegenover je hebt. En wees daarna eerlijk. Houd het niet warm als je denkt: ik ga voor deze persoon echt geen match vinden. Zeg het ook gewoon.” 

Wat hij andere 45-plussers mee zou geven? Één woord: “Volhouden.” Het is eerlijk advies. Het is ook het enige advies dat hij kan geven, omdat de rest van het proces buiten zijn macht ligt. Maar de weken van stilte, de off-dagen, het wachten op een antwoord dat niet komt, dat lost geen tip op. 

Een vijftiger heeft gemiddeld drie keer zoveel sollicitaties nodig als een 25-jarige om één baanaanbod te krijgen. Dat is geen persoonlijk falen. Dat is de arbeidsmarkt. 

De interviews voor dit artikel werden afgenomen door de Talentpool Community. Alle geïnterviewden zijn volledig geanonimiseerd: namen, werkgevers en andere herleidbare gegevens zijn niet opgenomen of omschreven in generieke termen. Leeftijden zijn, met toestemming, vermeld. Uitspraken zijn weergegeven in de geest van het gesprek, niet als letterlijke citaten.